ممکن هست که در مورد نمونه برداری دهان شنیده باشید و این عمل به نظر شما  ترسناک رسیده باشد.

اما بهتر هست در مورد ان بدانیم، اینکه کی و کجا کاربرد دارد.

انواع مختلفی از بیوپسی دهان وجود دارد که توسط جراح دهان انجام می شود.

نمونه برداری(بیوپسی) دهان:

یک عمل جراحی که  بافت را از حفره دهانی بر می دارد و جهت بررسی میکروسکوپی به آزمایشگاه میفرستد. هدف تشخیص بیماری است.

بیوپسی دهان با اهداف مختلفی انجام می شود:

• تغییرات التهابی در حفره دهان که علتش نا مشخص هست و طولانی مدت باقی مونده.
• ضایعه داخل دهانی که با عملکرد  نرمال دهان تداخل پیدا کرده.
• ضایعات داخل استخوانی که با معاینه کلینیکی و تصویر برداری علتش مشخص نشده.
• ضایعاتی که شواهدی از بدخیمی در شون دیده میشه.

انواع بیوپسی:

۶ نوع مهم از بیوپسی داریم که شامل مواد زیر می باشد:

1. سیتولوژی: این نوع بیوپسی برای تشخیص ضایعات حفره دهان ناشی از تغییرات بعد از رادیوتراپی، عفونت هرپس و عفونت های قارچی استفاده می شود. در اینجا سلول ها تحت بررسی قرار می گیرند. اما باعث تشخیص قطعی نمی شود و بهتر است با بیوپسی قطعه ای بافت تایید شود.
2. بیوپسی آسپیراسیون: در این روش جراح از یک سرنگ و سوزن برای نمونه سلولهای حاوی ضایعه استفاده می کند. اگر جراح نتواند هوا یا مایعی خارج کند به این معنی ست که ضایعه قاعدتاً جامد و توپر است.
3. بیوپسی اینسیژنال: نوعی نمونه برداری دهانی که زمانی که ضایعه بزرگ باشد “قسمتی” از ضایعه ی دهان را بر می داردند. اگر در یک ضایعه بزرگ چند نمای مختلف دیده بشود ، لازم است بیشتر از یک تکه برداشته شود.
4. پانچ بیوپسی: هم بیوپسی انسیژنال و هم اکسیژناز قابل برداشت است با وسیله ای به اسم پانچ، و بهترین حالت برای برداشت ضایعاتی است که پوستی مخاطی هستند و شرایط زخمی دارند مثل لیکن پلان.
5. براش بیوپسی: در این نوع نمونه برداری از یک براش به صورت حرکت چرخشی استفاده می شود. به این صورت که حدود ۱۰ بار براش را در سطح مورد نظر می چرخانند که باعث ایجاد یک خراش سطحی می شود. سلول های سطحی بافت که به براش منتقل شدند به لوله آزمایش منتقل شده و  جهت بررسی به آزمایشگاه فرستاده می شود.
6. بیوپسی اکسیژنال( کامل): این نوع از بیوپسی برای ضایعات دهانی کوچک استفاده می شود. ضایعاتی که در بررسی بالینی خوش خیم تشخیص داده می شوند در  این نوع نمونه برداری برداشته می شوند. در این نمونه برداری ضایعه به طور کامل برداشته می شود.

 

اقدامات قبل از نمونه برداری:

قبل از انجام نمونه برداری دهان، جراح باید به طور کامل در جریان شرایط پزشکی بیمار باشد.

از سابقه پزشکی بیمار، جراحی های قبلی، داروهای مصرفی، زمینه آلرژی، هر نوع عادات اجتماعی مثل سیگار کشیدن، یا مصرف الکل یا مصرف داروهای غیر مجاز باید از بیمار پرسش شود.

جراح باید تمامی معاینات بالینی و رادیوگرافیک را انجام داده باشد.

بی حسی در بیوپسی:

یک نمونه برداری دهانی با استفاده از  بی حسی موضعی انجام می شود. بی حسی برای یک ناحیه آناتومیک  مثل کل سمت چپ فک پایین و یا موضعی تر و محدودتر انجام می شود. تزریق مستقیم داخل ضایعه یا اینکه در نزدیکی ضایعه نباید انجام بشود  چون می تواند باعث اشتباهات تشخیصی توسط پاتولوژیست شود.

بعد از تزریق ماده بی حسی، جراح دهان بافت نرم ناحیه اطراف ضایعه  را باید کامل  بکشد و یک برش بیضی شکل با لبه های حداقل یک میلی متر فراتر ازمحدوده ضایعه ایجاد کند. بعد از برداشت ضایعه، نمونه باید سریع به ظرف نمونه که  حاوی فرمالین ۱۰ درصد است منتقل شود. ظرف نمونه دارای مشخصات بیمار و مشخصات ضایعه برداشته شده باید باشد.

بعد از انجام نمونه برداری دهانی چه اقداماتی انجام دادهمی شود؟

بعد از بیوپسی دهانی، بافت برش خورده باید با دست تحت فشار قرار بگیرد تا خونریزی متوقف شود و سپس بافت توسط نخ بخیه قابل جذب یا غیر قابل جذب بخیه شود. گاز استریل مجدد روی محل برش گذاشته می شود و فشار داده می شود تا به ایجاد و ماندگاری لخته کمک کند و بیمار خون را نبلعد.

به علت اینکه طی ۲۴ ساعت اول بعد از جراحی، از محل برش نشت خون وجود دارد، تعدادی گاز استریل باید به بیمار داده شود  تا هر ۲۰ تا۳۰ دقیقه عوض کند. بهتر هست که گاز طی شب در دهان نگه داشته نشود.

 

در صورتی که سوالات دیگری در این زمینه دارید می توانید با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید و یا اینکه از قسمت مشاوره آنلاین انلاین سایت، ویزیت شوید.

    01332125192  

     09332054343